Το νησί παράγει άλλα κρασιά, που συνοδεύουν τα γεύματα, παρόμοια με αυτά της Προβηγκίας. Το καλύτερο παράγεται στο χωριό Όμοδος.


Mariti Giovanni, 18th c.

Γύρω στα μέσα του 18ου αιώνα, ο Ιταλός αββάς και συγγραφέας Μαρίτι Τζιοβάννι, επισκέφθηκε την Κύπρο. Όπως συνήθιζαν οι περισσότεροι ταξιδιώτες και περιηγητές, κατέγραψε τις εμπειρίες και τις παρατηρήσεις του για το νησί, αναφέροντας όχι μόνο γεωγραφικά και γεωλογικά στοιχεία αλλά και διάφορα ήθη και συνήθειες των κατοίκων της Κύπρου.

Μεταξύ άλλων, ο Ιταλός αββάς, που παρέμεινε στο νησί από το 1760 έως και το 1767, αναφέρεται με λεπτομέρεια στον τρύγο καθώς και στην αμπελουργία και τη διαδικασία οινοποίησης στην Κύπρο. Προσθέτοντας τις δικές του απόψεις γύρω από το κυπριακό κρασί, παραδέχεται πως «το νησί παράγει άλλα κρασιά, που συνοδεύουν τα γεύματα, παρόμοια με αυτά της Προβηγκίας. Το καλύτερο παράγεται στο χωριό Όμοδος». Τέτοια ήταν και είναι έως σήμερα η ποιότητα των ομοδίτικων αμπελώνων, που δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν από την ευρωπαϊκή οινοπαραγωγή.

Ως ένα από τα σημαντικότερα αμπελοχώρια της Κύπρου, η αμπελουργία ανέκαθεν αποτελούσε την κυριότερη ασχολία των κατοίκων του, κάτι που μαρτυρεί και ο μεσαιωνικός ληνός που βρίσκεται στο χωριό και που αναφέρεται σε έγγραφα του 1469.

Φτάνει μόνο να πλησιάσει κανείς το Όμοδος για να αντιληφθεί την ιδιαίτερη σχέση του χωριού με την αμπελοκαλλιέργεια και την οινοποίηση: οι αναλημματικοί τοίχοι των αμπελιών –οι δόμες– που είναι κτισμένοι με ξερολιθιά σε απανωτές σειρές, και οι ζωντανοί χρωματισμοί των φυτών που προβάλλουν μέσα από το χώμα σημαδεύουν το τοπίο προσδίδοντάς του έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα.

Με το ακάματο έργο τους οι Ομοδίτες δάμασαν την άγρια γη της επαρχίας Λεμεσού μετατρέποντάς την σε ένα μεγάλο αμπελώνα, από τον οποίο εκατοντάδες χρόνια τώρα σκορπίζουν οι μεστωμένες μυρωδιές. Σύμφωνα με την παράδοση ο Σελίμ Β’, ο Μέθυσος, αναφώνησε πως «σ’ αυτό το νησί υπάρχει ένας θησαυρός που μόνο ο βασιλιάς των βασιλέων αξίζει να κατέχει», όταν έμαθε για το ζείδωρο κυπριακό νάμα του Ομόδους.

Οι ζωηφόρες και μακρόσυρτες ακτίνες του μεσογειακού ήλιου χαρίζονται στους καταπράσινους λόφους, δημιουργώντας αμπέλια εξαίρετης ποιότητας με αρμονικά αρώματα και πλούσια γεύση, που συνεχίζουν έως σήμερα να μαγεύουν τους πιστούς φίλους του κρασιού και να τους μυούν στην ομοδίτικη οινική μαστοριά.

Με περίσσια τέχνη και μεράκι ακολουθώντας τη μακραίωνη παράδοση της ομοδίτικης γης, το Οίνου Γη – Κτήμα Βασιλειάδη συμβάλλει στην ιστορία και τη συνέχεια του ζείδωρου κρασιού.